ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 228 / 5

ประโคม - พระจัมปิฏฐาภพลาอา ภาค ๑๗ - หน้า ที่ ๘๒ ไม่ชื่อว่าเป็นภิกษุ ด้วยเหตุเพียงเท่านี้ ผู้ใดใน ศาสนานี้ลอยบุญและบาปแล้ว ประพฤติพรหม- วรรธ (รู้ธรรม) ในโลก ด้วยการพิจารณาที่อยู่ไป ผู้นั้นแลเรียกว่า "

บทนี้นำเสนอความหมายของคำว่า 'ภิกษุ' ในบริบทของศาสนา โดยเน้นถึงคุณสมบัติที่ทำให้เรียกว่า 'ภิกษุ' และความสำคัญของการประพฤติพรหมวรรธในโลกนี้ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงผลของการทำบุญและการพิจารณาคุณธรรมตามคำสอนข

ประโยค - พระมาลัยฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 83 ๙. เรื่องเดิมนี้[๒๐๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจดีย์ทรงปรารถนาพวกเครียธิ์ ตรัสพระธรรมเทสานว่า "น โมเมน" เป็นต้น. [เหตุที่ทรงอนุญาตอนโมทน

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ทรงปรารถนาพวกเครียธิ์และได้ตรัสพระธรรมเกี่ยวกับการอนุโมทนา โดยมีการกล่าวถึงเหตุผลที่อนุญาตให้มีการอนุโมทนาในสถานที่ต่างๆ รวมถึงพระธรรมที่เกี่ยวข้องกับพวกเดียรณ์และการจัดงานในโร

ประโยค - พระรัฐมาปฏิรูปคำแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 84 เกี่ยวกล่าวถามมากมายในที่ทั่งหลายมีโรงรุตเป็นต้น. [ลักษณะมนุษย์และผู้ไม่ใช่มนุษย์] พระศาสดา ทรงระดับความนั้น ตรัสว่า "ญญุทั้งหมดเรา ไม่กล่าวเรา มุนี เพรา

ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาทรงอธิบายความหมายของคำว่ามุนี และความสำคัญของการรู้จริงในธรรม. ท่านชี้ให้เห็นว่าบุคคลที่ไม่รู้ไม่สามารถถือเป็นมุนีได้ ดังนั้นความรู้และการเข้าใจธรรมจึงเป็นปัจจัยสำคัญ. ความเป

ประโคม - พระเมรุมาปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑๗ - หน้าที่ 86 ๖. เรื่องพระนามชื่ออธิษฐาน** [๒๐๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเกณฑ์ทรงปรารถนาเบิกชื่ออธิษฐานคนหนึ่ง ครัสพระธรรมเทน่านิวา "น เ

บทความนี้บรรยายถึงพระนามอธิษฐานที่พระศาสดาตรัสถามพระสาวกเกี่ยวกับชื่อของพวกเขา เพื่อแสดงถึงความสำคัญของชื่อและการตั้งใจในการปฏิบัติธรรม โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับกรุงสาวดีและพระพุทธเจ้าเป็นปุราณุ การพิจารณ

ประโยค - พระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 87 ชื่ออภิธรรมว่า พระเจ้าข้า คำกล่าวว่า "อุบาสก ผู้ที่มาสัตว์เช่นท่าน จะชื่อว่าอภิธิ ไม่ใช่, ส่วนผู้ที่ตั้งอยู่ในความไม่เมียดเมียนมาหานิ่งจะ ชื่อว่าอภิธิ" ดังนี้

บทความนี้ได้แสดงถึงคำสอนในอภิธรรมที่กล่าวถึงการเป็นอภิธิ การตั้งอยู่ในความไม่เมียดเมียนสัตว์และการแสดงความเมตตาต่อผู้อื่น พระผู้พระภาคตรัสเรียกผู้ที่ตั้งอยู่ในแนวทางดังกล่าวว่า 'อภิธิ' โดยมีเหตุผลคือก

ประโคม - พระธรรมปิฏกวัดกาญจนา ภาค ๑ หน้า ٨٨ ๑๐. เรื่องภูมิปัญญา* [๑๙๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรารถนาภิญญามากรบ ผู้ดำพร้อมด้วยคุณิตเป็นต้น ตรัสพระธรรมเทวนั้นว่า "นะ

ในบทความนี้ พระศาสดาทรงประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงเข้าใจถึงภูมิปัญญาที่บรรดาภิกษุทั้งหลายมีแนวทางทางปัญญาที่มาจากการพัฒนาตนเองและการบรรลุพระอรหัต เมื่อภิกษุทั้งหลายกราบถวายบังคมและได้พูดคุยถึงความเชื่อม

傳譯如下: ประโคม - พระมีกัปปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 89 ของพระอนาคามิไม่ควร, และยังไม่ถึงความสิ้นสะสา doesn't giveความ คิดเกิดขึ้นว่า 'เราถึงสุขแล้ว' ได้วาระพระคาถาว่า:- "ภิญญ ภิกษุยังไม่ถึงอาสวักขยะ อย่

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระอนาคามิและความสำคัญของสมาธิ โดยเฉพาะการมีความวางใจและความสงบในจิตใจ พระอนาคามิไม่ควรให้ความคิดใด ๆ ที่แสดงถึงความสุขในขณะที่ยังไม่ถึงจุดหมายที่แท้จริง คำสอนเหล่านี้เตือนให้เราตระห

ประโยค - พระปริยัติปฏิบัติฉบับแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 90 พระภาคเมื่อทรงภาพใครดูปรากฏนั่ง ก็ตรัสว่า “ภิญญู.” ว่าด้วย วิสุทธสมาทิ ความว่า อย่าเพิ่มถึงความมานะใจ. มีค่า อธิบายไว้อย่างนี้ว่า “ภิญญู” คือว่าภิญ

บทนี้กล่าวถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับภิญญูและความหมายของการมีความมานะใจ พร้อมทั้งคำสอนเกี่ยวกับความสุขและทุกข์ในชีวิต โดยอธิบายว่าความเป็นผู้มีคุณสามารถลดความทุกข์ได้ เหมือนกลิ่นที่มีค่าน้อยแต่ก็ท

ประโคม - พระครูมาปฏิสุขาว แปลๅ ภาค ๑๗ - หน้าที่ ๙๑ ๒๐. มัควรรคร วรรณา ๑. เรื่องภิฎ ๕๐๐ รูป* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจดีย์ทรงปราศจากภิฎ ๕๐๐ รูป ศรัสพระธรรมเทศน่าว่า "มคฑ

พระศาสดาประทับอยู่ในพระเจดีย์และเทศนาเกี่ยวกับภิฎ ๕๐๐ รูป โดยอธิบายถึงหนทางที่คนต้องเผชิญ ทั้งในเรื่องอุปสรรคและทางที่ไม่สม่ำเสมอ เขาเน้นว่าธรรมภิฑูทำกรรมในอธิมรรค์เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องพิจารณา. เนื้อหา

ประโคม - พระบรมปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑๗ - หน้าที่ 92 ทุกข์ทั้งปวงได้" ดังนี้แล้ว ได้ทรงดำรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า:- "บรรดาทางทั้งหลาย ทางเมืองค๙ ประเสริฐฯ, บรรดาสิ่งทั้งหลาย บท ๔ ประเสริฐฯ, บรรดา ธรรมท

บทนี้กล่าวถึงการเดินทางสู่นิพพาน โดยมีการอ้างถึงพระคาถาที่พระพุทธเจ้าทรงสอนเกี่ยวกับการเลือกทางที่ถูกต้องเพื่อหลุดพ้นจากทุกข์ โดยแนะนำให้ผู้ปฏิบัติตามคำสอนของพระตถาคต และทำความเพียรเพื่อหลุดพ้นจากความ

ประโคม - พระอุปลัปลิฏกอภเปฺ ภาค ๑๒ - หน้าที่ 94 บทพระคาถาว่า ทิพทานบญองค์ฺ จุตุมาน ความว่า บรรดาสัตว์ ๒ เท้า อันต่างโดยเทวาและมนุษย์เป็นต้นแห่งทั้งหมด พระตกคต ผู้มีอัญญู ประกอบเท่านั้น ประเสริฐ. ฃ กั

บทพระคาถานี้พูดถึงความประเสริฐของการปฏิบัติธรรมและแนวทางการข้ามผ่านความทุกข์ โดยเน้นถึงการทำตามเส้นทางที่อาจารย์ได้ชี้ให้เห็นเป็นทางที่นำไปสู่การหลุดพ้น ในบทความมีการอธิบายถึงการเลือกทางที่ถูกต้อง และ

ประโยค-พระบรมปฏิรูปกฎหมาย แปล ภาค ๑ หน้า ที่ 95 เพราะเป็นเครื่องเผากิเลสทั้งหลาย เพื่อประโยชน์แก่นักบรรลุจงนั้น, เพราะพระตถาคตทั้งหลายเป็นแต่ผู้บอกอย่างเดียว; เพราะฉะนั้น ชน ทั้งหลายผู้ปฏิบัติแล้ว ด้

บทความนี้สำรวจแนวคิดของพระบรมปฏิรูปกฎหมายที่เป็นไปเพื่อเผากิเลสให้กับนักบรรลุ โดยอธิบายถึงบทบาทของพระตถาคตและการปฏิบัติตามคำสอนเพื่อหลุดพ้นจากอวิชชา ในการบูชาเทวบุตร พระภิกษุได้เข้าใจถึงพระอรหัตผลและป

ประโคด - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑๓ - หน้าที่ 98 ทั้งปวงเป็นทุกข์; เมื่อนั้น ย่อมหน่ายในทุกข์, ความหน่ายในทุกข์นั้น เป็นทางแห่งความหมดจด." [[แก้อรรถ]] บรรดาบทเหล่านั้น บอกว่า ทุขา ความว่า ชื่อว่าเป็

ในบทความนี้กล่าวถึงความทุกข์ที่ทุกสิ่งต้องเผชิญ และว่าความหน่ายในทุกข์เป็นหนทางนำไปสู่ความหมดจด โดยเฉพาะในพระคาถาที่พระผู้พระภาคเจ้าได้ตรัสถึงการเห็นพระธรรมว่าเป็นอนัตตา ผู้ที่มีปัญญาจะเข้าใจธรรมชาติข

ประโยค - พระธีรมาปฏิภูฏคำแปล ภาค ๑ หน้า 99 บทว่า อนุตตฺตา ความว่า อนุตตา คือว่างเปล่า ไม่มี เจ้าของ ได้แก่ไม่มีอิสระ เพราะอธิษฐานว่าไม่เป็นไปในอำนาจ เพราะ ใคร ๆ ไม่อาให้เป็นไปในอำนาจว่า "ธรรมทั้งปวง

ประโยค - พระอิฐมปทุฐถูกขยายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 101 [ความไม่รู้จักกาลให้เกิดความเดือดร้อน] ขณะนั้น ภิกษุผู้นั้นหยาบแห่งภิกษุเหล่านั้น ผู้ยึดเหลืออยู่ในนั้น คิดว่า "เมื่อพระศาสดาทรงทำการต้อนรับภิกษุเห

เนื้อหาดังกล่าวเล่าถึงความเดือดร้อนที่เกิดจากความไม่รู้จักกาลของภิกษุกลุ่มหนึ่ง ขณะที่พระศาสดาสอนเกี่ยวกับการทำอัตตรายลาถอและการมองเห็นผลของการกระทำในที่ชุมนุม ภิกษุที่หลับในระหว่างเดินจงกรมทำให้เกิดก

ประโยค - พระอัันปฏิรูปฉัภอแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 102 นนั้น ทูลวีวอนแล้ว ทรงนำอดีตนิมนมา ตรัสสอนว่าให้พิศว่า:- "บุคคลใด ย่อมปรารถนาจะทำสิ่งที่ควรทำก่อน ไว้ (ทำ) ภายหลัง บุคคลนั้น ย่อมคิดร้อนภายหลัง, เหม

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการเรียนรู้จากพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความสำคัญของการทำสิ่งที่ควรทำเมื่อตอนที่ควรทำ โดยพูดถึงวิธีการที่บุคคลสามารถเข้าถึงความสำราญและความสงบสุขได้จากการปฏิบัติธรรมและยืนหยัดในแนวทางที

ประโยค - พระธัมมปทัฏฐกุณฉปเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 103 ความว่า ย่อมเป็นผู้เข้าสู่จงจึ่งความเป็นผู้เกี่ยวครัน คือ กินแล้ว ๆ กินนอน. ทว่าสณฑุสูงปลุปโมน ความว่า ผู้มีจิตประกอบด้วยความดำริอันมิคงลงแล้ว เพรา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเข้าสู่จงจึ่งและความจริงในชีวิต โดยระบุถึงอธรรมและการเข้าใจผัสสะในธรรมะ อธิบายถึงผู้ที่ไม่สามารถเห็นอริรามและความสำคัญของการมีปัญญาในการเข้าถึงธรรม เมื่อผู้ที่มีจิตแสดง

ประโยค - พระมนปัํทุฒิจาแปล ภาค ๓ - หน้า ที่ 104 ๔. เรื่องสุดาเปตร* [๒๑๐๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวังวัน ทรงปรารถนาสุดาเปตร ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "วานรานุรักษ์" เป็นต้น. [พร

เรื่องราวการพร่ำสอนเกี่ยวกับสุดาเปตรที่พระศาสดาแสดงให้แก่พระมหาโมคลิลานเถระ ภายในบริบทของการเข้าใจธรรมในจิตใจและการเข้าถึงพระธรรมด้วยการอธิษฐานให้โดยพระพุทธเจ้า ความสำคัญของความปรารถนาดีและการเข้าถึงพ

ประโยค - พระธรรมเทศนาชุดแปล ภาค ๑ - หน้า 106 สัตบุรุษ ขอท่านจงกล่าวธรรมกถาแก่พวกผมเถิด." พระธรรมกถานั้น ก็กล่าวธรรมกถาแล้ว. พระเถระฟัง ๒ มีดุจเดียวว่า "พวกเราได้ พระธรรมกถิแล้ว" รุ่งขึ้นท่านเข้าไปปิ่

ในบทนี้เน้นการสนทนาระหว่างพระเถระและผู้ฟังธรรมที่มีความสงสัยเกี่ยวกับการพูดและการฟังธรรมกถา ขณะเดียวกันแสดงถึงความอ่อนโยนและสัมพันธภาพระหว่างพระเถระสองรูปกับพุทธศาสนิกชนที่มีความเคารพในการฟังธรรม. พวก

ประโยค - พระธัมมาปฏิญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 108 ท่านแม็คว่า "บัดนี้เราจักไม่รับ" ดังนี้แล้ว ก็ยังทำจิตให้อ่อนใด้ ด้วยทำในใจว่า "ช่างเถิด, กรรมเห็นปลนนี้ อันเราไม่เคยทำ, การที่รายจวัดของตนให้สิญไปสมาคร"

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาระหว่างพระเณรซึ่งมีการปฏิเสธที่จะรับบาตรและจีวรจากกัน มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในวิหาร ซึ่งแสดงถึงความซับซ้อนในจิตใจของพระเณร รวมทั้งการทะเลาะระหว่างพระเณรที่นำไ